كافه شب
دوبارہ بیشہ ھا را
کوچہ اندیشہ ھا را
باز ھم ساقہ و ریشہ ھا را
قیچے کردہ اند با تیر ھاے پنہان
چرا پس این معرکہ خیال عمر
شعلہ اے بر نمے خیزد و بسوزاند عمرم را
شاید بگذرد آب جوے و زندہ شوم
پس از مرگم
دوبارہ ریحان کہ مے روید
حس تازگے ندارد
من چرا پس این دنیا مے چرخم
نمے دانم
نمے دانم کاش احساسم را مے شکستم
مثل 1 خیالہاے 1 1
کاش زاویہ نگاہ پیرزن را تغییر دھم
کاش میان واژہ ھاے پنہان خیالم نامت را مے یافتم
امان از این خیالہاے پست و پوچ
شاید مرگ رنگ زیباے دارد
نمے دانم ....
سہراب رفت و مرا تنہا گذاشت
کرکس ھر چہ باشد آزاد است
ققنوس کہ خود مے میرد
نمے دانم
نمے دانم
نمے دانم فلسفہ ماندنش چیست؟
یکے در این تنہاے کہ مے ماند و میمیرد
خیالہاے کال را چرا از باغچہ افکار مے چیند ،
علی ادوای | دوشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۵
10:47
برچسب:
نویسنده: نیکی رضایی